آیین نامه تاسیسات ایمنی راه نشریه ۵-۲۶۷

این نشریه با عنوان « آیین نامه تاسیسات ایمنی راه نشریه ۵-۲۶۷ »، شامل سه فصل است. این آیین نامه توسط نظام فنی اجرایی سازمان برنامه و بودجه در سال ۱۳۸۴ تدوین شده‌است.

در فصل اول (روشنایی) پس از ارائه تعاریف، انواع روشنایی و تقسیم‌بندی آنها، به طراحی روشنایی تونل‌ها، جاده و تقاطع‌ها و همچنین نحوه نصب چراغ‌ها اشاره شده‌است.

در فصل دوم (تهویه و آتش‌سوزی) به خصوصیات گازهای موجود در تونل، اشاره شده و سپس انواع سیستم‌های تهویه در تونل‌ها بررسی و مقایسه شده‌است.

در فصل سوم (یخ‌زدایی) به یخ‌زدایی جاده‌ها و نقش خاک در راهداری زمستانی، بررسی آثار منفی نمک‌پاشی و ارائه راهکارهایی برای کاهش این عوارض، مواد شیمیایی جایگزین نمک و مشخصات هرکدام پرداخته شده‌است.

تونلها و تقاطع‌ها از حادثه‌خیزترین نقاط یک راه میباشند که ایمن‌سازی آنها تأثیر بسزایی در کاهش تصادفات و خسارات ناشی از آن دارد. در تونل‌ها، ایمن‌سازی از جهت تأمین تاسیسات روشنایی و تهویه مناسب و در تقاطع‌ها، تأمین روشنایی برای دید کافی حائز اهمیت است.

هنگام وارد شدن به تونل به علت اختلاف روشنایی بسیار زیاد بین بیرون و داخل آن، رانندگان به میزان زیادی دید خود را از دست می‌دهند و همچنین موقعیت‌هایی مثل آتش‌سوزی، راهبندان و نقص فنی وسایل نقلیه که استفاده‌کنندگان از راه، مجبور به توقف اضطراری هستند و افزایش غلظت مواد آلاینده در داخل تونل باعث به خطر انداختن سلامتی افراد و همینطور باعث کاهش دید رانندگان می‌گردد .
بنابراین وجود تاسیسات روشنایی و تهویه مناسب و استاندارد، مورد نیازاست.

آیین نامه تاسیسات ایمنی راه نشریه ۵-۲۶۷ — تقسیم‌بندی نواحی تونل بر حسب درخشندگی لازم

سیستم روشنایی مناسب در جاده‌ها و تقاطع‌ها باید دارای شرایط زیر باشد:
الف: ایجاد روشنایی کافی در سطح جاده و تقاطع‌ها
شدت روشنایی متوسط لازم برای تقاطعها و جادهها مطابق جدوله ای ۸-۱ تا ۱۰-۱ میباشد. برای طراحی روشنایی مکان‌های خاص مانند پل‌ها، پیچ‌ها و شیب‌های تند و میادین و نقاط حادثه‌خیز، باید از روشنایی بیشتری نسبت به مقادیر ذکر شده در جداول استفاده شود.

ب: یکنواختی شدت روشنایی در سطح جاده
حداقل ضریب یکنواختی کلی (نسبت حداقل روشنایی روی سطح به مقدار متوسط آن ) برای جاده‌ها باید به شرح زیر باشد:

آزادراه و بزرگراه: ۰/۳۳
راه اصلی: ۰/۳۳
راه فرعی: ۰/۲۵
راه محلی: ۰/۱۷

حداقل ضریب یکنواختی (نسبت حداقل روشنایی روی سطح به حداکثر آن) برای جاده‌ها به شرح زیر است:

آزادراه و بزرگراه: ۰/۱۷
راه اصلی: ۰/۱۷
راه فرعی: ۰/۱۲
راه محلی: ۰/۱۲

ج: جلوگیری از خیرگی
سیستم روشنایی جاده و تقاطع باید به گونهای طراحی شود که باعث خیرگی چشم راننده نگردد . برای راه‌های آزادراه و بزرگراه آستانه افزایش نباید از (%۱۰) تجاوز کند.

دانلود فهرست آیین نامه تاسیسات ایمنی راه نشریه ۵-۲۶۷